آرامش

2010-10-24T22:36:00.003+02:00

پایان

یک اتفاق

2010-09-26T21:46:00.002+02:00

نمی خواست بپرد

!فقط می خواست شوخی کند

...

پایش اما از روی یک سنگ لیز خورد

...

2010-09-19T23:12:00.002+02:00

هرکسی با چیزی پایان می گیرد

هر چیزی تاریخ مصرف دارد

...

تاریخ مصرفت آن روز به پایان رسید

که گفتی

قیافه ات را با آرایش ترجیح می دهم

...

ما=۲

2010-09-04T00:19:00.003+02:00

چه از تو تا به من

چه از من تا تو

گاهی آن قدر کشدار می شود

که هر چه بشمریم

به ما شدن

نمی رسیم

...

2010-08-29T17:39:00.005+02:00

آدم گاهی به چیزهای ساده عادت می کند

مثل نوشیدن یک فنجان قهوه

و یا گپ زدن با یک دوست

...

کافه گالری

زن گفت

2010-08-20T15:12:00.001+02:00

سازت شدم

تو

اما

...

تنها فالش زدن را می دانستی

...

زن گفت

2010-08-13T16:11:00.000+02:00

می خواهم آن سان در آغوشت غرق شوم

تا بوی تنت با صدای نفس هایم

زیباترین قطعه را نوازنده شوند

...

تنهاییم

2010-06-25T22:56:00.001+02:00

از خودم می پرسم
ای دخترک سرگردان
چند وقت شده عکسی نمی گیری؟

شعری نمی گویی؟

خطی نمی کشی؟
دخترک ساکت از من روی برمی گرداند
...

...

2010-06-24T23:00:00.002+02:00

وقتی صدای نی می آید

.گوسفندان خواب گرگ می بینند

losing virginity

2010-05-09T17:47:00.000+02:00

Ici Paris

2010-04-30T23:04:00.006+02:00

این جا پاریس است

شهر رویاها

اما نه آچنان رویایی

...

پاریس ۲۰۰۶

.این روزها زیاد حوصله ام به جا نیست‍‍

.کار زیاد دارم و رویا می بافم

یکی کمک کنه؟

؟؟؟

2010-04-21T21:43:00.001+02:00

. شده ام شبیه آن احمقی که کیسه ی حماقت هایش را گم کرده باشد

کسی نمی داند کدام جهنم دره ای انداختمش؟

یک هارمونی

2010-04-14T23:59:00.005+02:00

چون چنگی در دستانت می رقصم

روحم را می نوازی

آرام

...

باهار

2010-04-10T23:14:00.004+02:00

.این طرف شب است

خستگی بهار خودش را روی بستر آسمان ولو کرده و تنبلی می کند. با اینکه سوز می آید

.شب است و چشمهایم هوای خواب دارند و دلم هوای بیداری

با دوستی نسبتا قدیمی و به حقیقت عزیز صحتب کردم؛ فاصله ها را این روزها تکنولوژی جایگزین است

مرا باز یاد خودم انداخت؛ یاد خودٍ خودم. مرا یاد این انداخت که گاه فاصله ها انسان ها را از آنچه بودند

...به یکدیگر نزدیک تر می کند

...دو ماه دیگر درسم تمام می شود و هیچ نمی دانم این رودخانه ی زندگی به کدامین سو مرا خواهد کشانید

...

سکوت شب

فکرهای پراکنده

شعارهای عمل نشده

پروژه های پا در هوا

من

...میان این همه ندانستن ها سرگردان و هنوز امیدوار به این که عاشقم

...باهار بی قرارم می کند؛ هوای رفتن دارم

!

2010-04-07T11:41:00.003+02:00

خدای را

مسجد من کجاست ؟

ای ناخدای من

.......

با دستهای عاشقت

آنجا

مرا

مزاری بنا کن !

شاملو

حقیقتی ساده

2010-04-05T23:06:00.001+02:00

هفت سین

2010-03-22T09:32:00.002+01:00

هفت سین امسال همه سین داشت

... تنها خالی بود از حضور

... و چه سخت است خالی بودن از حضورتان

...

2010-03-17T18:06:00.001+01:00

...روزگارانی دور

.و نزدیک تر از من به من

انتظار

2010-03-07T21:37:00.002+01:00

زوال من آغاز حیات توست

...

.به تماشای صبح می نشینم

داستان یک قتل

2010-02-17T12:29:00.005+01:00

زن به آرامی سرش را بلند کرد

:در چشمان مرد خیره شد و زیر لب زمزمه کرد

«گاه از فکرهایم می ترسم»

.و به آرامی چشم هایش را روی هم نهاد

...

صدای گلوله خانه را پر کرد

.و چشمهای مردی که از ترس و تعجب فریاد می کشیدند

هذیان

2010-02-04T23:45:00.002+01:00

دلم سرگردان شده

روحم درد می کند

زن

مرگ

تنهایی

...

۴.۶.۸ تهران

2010-01-17T11:52:00.002+01:00

در زندگی هر انسانی خاطراتی ست که بوی گند خیانت می دهد

هوای تن

2009-12-16T14:51:00.001+01:00

نفس هایش بوی باران دارد

...بوی خوش آب پاک

نزدیک است به من

از من

به من نزدیک تر

...

و زن می خندد

شادمان از خوشی هوا

...

عاشقانه

2009-12-06T21:37:00.003+01:00

می خواهم همراه باشم

نه همسر

دوست باشم

نه خواهر

تکیه گاه باشم

و نه متحمل

می خواهم معشوق باشم

و نه همبستر

می خواهم عاشق باشم

تا بی نهایت عاشقانه

تا می توانم برقصم

...

روزگارانم

2009-11-15T23:38:00.004+01:00

شهر من بارانی ست

آفتابش باش

بی شماران ببار

...

:)

2009-11-13T19:18:00.004+01:00

تنش بوی یاس می داد

چای سبز با دارچین می نوشید

زن زیباروی داستان هایم

...

Dark blue

2009-11-05T11:50:00.002+01:00

درختان هم این روزها از جسارت باد و باران شرمگینند

یک ردیف سیاه

یک ردیف سفید

...

هوا خاکستری ست

۷۵

2009-10-25T21:50:00.004+01:00

بعضی از آدمها در زندگی جز همان بهانه های به ظاهر کوچکند

که هیاهوگرند. که دلیل اند٬ خانم المیرا جان هم از آنهاست

بماند چقدر دلم برایش تنگ شده٬ بماند چقدر می خواهم بیاید پیشم

...

اما اینجا نهارخوری دانشگاه کوچک من است

۷۵

اسمش این است

.تقدیم به شما

l'exucution

2009-10-12T18:20:00.002+02:00

آهسته دو قدم جلو آمد

به آسمان نگاهکی انداخت

می دانست که این بار داستان تمام می شود

هفت عدد مقدس بود

در ساعت ۵ صبح

...

...به بهنود و بهنودها

Dimanche après-midi

2009-10-04T21:18:00.002+02:00

عصرهای یکشنبه هرچند دلگیر

.با بهانه های کوچک دلنشین می شوند

بودن با تو

قدم زدن

و گپی عاشقانه

.باقی عصر یکشنبه رابرایم آرام کرد

all lights

2009-10-03T19:37:00.003+02:00

آن روشنایی که ما بودیم

...

گرما می خواهم. می دانی؟

آرامش

2009-09-27T21:31:00.006+02:00

...روزها می گذرند کم کم خزان است که جان می گستراند بر چهره ی شهر

هوا که پاییزی می شود دلم بیشتر هوای نوشتن دارد و عکس گرفتن

...بهانه ام باش برای دوباره روی گشودن به دنیایم

کم کم دوربین را از نو برخواهم داشت و به تو جانی دوباره خواهم داد می دانم خسته ای و حتی دلگیر از من. من هم

...دلگیرم از روزگار اما به زودی دوباره باهم خواهیم بود تو آرامش من. محرم همه روز و حال من

جان من

2009-09-06T09:58:00.002+02:00

روحم را می نوازی

آرام

چون دستی

بر چنگ

...

:)

2009-08-16T22:58:00.001+02:00

کم کم دارم میشوم مثل قدیم ها، وبلاگ هائی که دوستشان دارم را میخوانم، موزیک‌های که دوست دارم را گوش میدهم و کلا با حال و هوای این روز‌هایم عشق بازی می‌کنم، و این عالیست.

همین و بس.

...

2009-08-12T13:16:00.001+02:00

وقتی‌ تو نیستی‌، هیچ چیز سر جای خودش نیست، زمان ثابت میشود همان جا که تو رفتی‌ و بعد هی‌ کش می‌‌آید، تو گویی هیچ پیش نمی‌رود.

انگار همه چیز با تو به سفر میروند. کتابهایم،نقاشیها، شیشه‌ها و رنگها یم، مرتب کردن ها، اطو کشیدن ها، جا بجا کردن هایم، همه و همه به سفر میروند.

و من مینشینم یک گوشه تقویم خط میزنم، روز‌ها را آنقدر میشمرم تا تو بیأیی، اما این زمان چقدر کش می‌‌آید!

وقتی‌ تو نیستی‌، صبح‌ها و عصر‌ها همه باهم قاطی میشوند، روز‌ها آنقدر طولانی و شب‌ها آنقدر کوتاه که خواب هم دیگر برایم خالی‌ از لذت میشود.

نبودنت، هر آنچه رنگ را بی‌ رنگ می‌کند و من چون آن پرنده‌ای در آشیانم که جفتش اشیان را ترک کرده باشد.

وقتی‌ تو نیستی‌...

داستان من و آبله مرغان

2009-08-11T13:11:00.001+02:00

یک سه شنبه‌ای یک جوش روی شقیقهٔ راست پیدا شد و یکی‌ روی گردن، به خودم گفتم حتما باز هم از این داستانهای خوشیهای زن بودن است. فردایش به قرینه آنطرف هم جوش پیدا شد، یکی‌ هم زیره لب! دست بر غذا همان روز هم یک مصاحبهٔ کاری انتظارم را می‌کشید، نه آنقدر مهم اما خوب اگر صورت جوش جوشی نمیداشتم بسی‌ بهتر میبود! گفتیم پدرت خوب مادرت خوب بیا و بعد از این قرار زیاد شو، آن هم شنید گویا! بعد از ظهر رفتم دوا خانه، آن خانم هائی که روپوش سفید میپوشند و هی‌ حرف میزنند و حتما هم از احوال همهٔ طایفه باید بپرسند، گفت شاید حساسیت باشدو یک قرص ضد حساسیت داد به ما!

بهرحال، قرص را شب ساعت ۷ خوردم، همینطور هی‌ حالم بد شد، هی‌ تن درد، هی‌ سر درد، هی‌ گرمم شد، سردم شد، گفتم یا خدا، البته خدا داخل گیوومه! من می‌میرم امشب، بیام یه وصیت نامه بنویسم، اما آنقدر خودم را مشغول کارهای دیگر کردم که فقط فکرش از سرم رد شد و چیزی ننوشتم!

گفتم بخوابم تا فردا بهتر میشوم اما عجب خوابی‌، گفتم واقعاً به صبح نمیرسم. از آنجا که شانس دارم و منزل عموی فداکار روبروی منزل بنده می‌باشد، گفتم ببینم اگر چراغ روشن باشد زنگ میزنم که شانس داشتم و خلاصه زنگ زدم! سر مبارک را درد نیورم، رفتیم اورژانس یه ۳ ساعتی‌ معطل شدیم تا فهمیدیم: بله، ابله مرغان است! عجب حالی‌ دادها!

شب را صبح کردیم و فردا رفتم پیش دکتر عزیز خانواده، و او دیگر قطعی کرد که بله این دانه‌های قشنگ چیزی نیست جز: ابله مرغان.

خلاصه آنها که این مرض دلنشین را گرفتند که می‌دانند حالش را، آنها هم که نه، خدا نصیبتان نکند!

هوای بیرون خوب وقتی‌ که تو مجبوری بنشینی در منزل و نه کتاب بخوانی نه از خودت انرژی خرج کنی‌، نه تلوزیون ببینی‌. البته که من تقلب کردم و هی‌ فیلم نگاه کردم، کلی‌ سریال و فیلم‌های سینمائی، خلاصه این سایت ایران پرود به یک دردی میخورد دیگر!

خلاصه من هم در آستانه ۲۳ سالگی این مرض را مبتلا گشتم و خیالم راحت شد که بعدا ها، بدترش را نمیگیرم!

Ones again

2009-08-02T20:10:00.002+02:00

French

2009-07-09T21:40:00.001+02:00

به من میگوید زیادی فارسی‌ مینویسی، فارسی‌ فکر میکنی‌، سعی‌ کن کمی‌ فرانسه فکر کنی‌، فرانسه بنویسی‌، فرانسه خوانی. برای تقویت زبانت خوب است.

راست هم میگوید، اما هنوز نمیداند، آنچه از دل بر نیاید به دل نمینشیند.

مدتیست یک رمان فرانسه شروع کردم به خواندن...

French

2009-07-09T21:40:00.000+02:00

به من میگوید زیادی فارسی‌ مینویسی، فارسی‌ فکر میکنی‌، سعی‌ کن کمی‌ فرانسه فکر کنی‌، فرانسه بنویسی‌، فرانسه بخوانی. برای تقویت زبانت خوب است.

راست هم میگوید، اما هنوز نمیداند، آنچه از دل بر نیاید به دل نمینشیند.

مدتیست یک رمان فرانسه شروع کردم به خواندن...

Sunday

2009-07-05T16:48:00.005+02:00

دلم هوای نوشتن داشت و دارد...

نیم ساعت پیش بارانی زد و چهرهٔ شهر را تر کرد. دلم هوای گفتن دارد، مثل آن وقتها...

دلم می‌خواهد از چهرهٔ روز‌هایم عکس بگیرم و اینجا بگذارم، دلم می‌خواهد میشد روز‌ها را نشمرد و منتظر هیچ چیز نبود، دلم خیلی‌ چیز‌ها می‌خواهد...

آن دفعه هم گفتم دچار آرامش غریبی شدم، که با آن راحتم...

مثل قدیم محسن نامجو گوش میدهم و لذتی میبرم ...

ادامها را میشناسم، از شناختنشان کمی‌ متعجب میشوم، غمگین میشوم و باز به خودم میگویم آدمی‌ آزاد است انگونه که می‌خواهد باشد ، حق انتخاب دارد، اما گاهی پیچیدگیهای آزاردهنده‌ای وجود دارد که تا ته مغزم میرود... به خودم میگویم من هم پیچده‌ام همانقدر که باید!

یکشنبه‌ها برایم حکم جمعه را دارند، سکوت و سکونش...

راستی‌ می‌خواهم باز هم از زن بنویسم...

هوای عجیبی‌ در سر دارم، انگار خالی‌ شده باشم.

به المیرا فکر می‌کنم و دلم برایش عجیب تنگ است، همانقدر برای مادر و پدر...

نامجو که میخواند:

هر رودی دریا هر رودی...

عکس: تحت تاثیر عکسی‌ از المیرا

۱۴ تیر ۱۳۸۸ بروکسل

این روزها

2009-06-27T23:49:00.002+02:00

به من بگو، آیا تو آخرین باری را که نوشتم به یاد میاوری؟

آخرین باری که قلم در دست گرفتم و مثل آنوقت‌ها که نوجوان بودم، از عاشقانه‌ها نوشتم... خودم یادم نیست اما این نیز بگذرد...

مدتی‌ است دچار شده ام، نه آن دچار سهراب را نمیگویم، که تو اگر من را بشناسی، میدانی که آن همیشگی‌ است و من همیشه عاشقم. دچار یک تنبلی لذت بخش شدم، یک آرامش ساکن. آرامشی ساکن با ذهنی‌ عجیب مغشوش، عجیب است میدانم، اما باورش کن.

خنده‌ام می‌گیرد از این دچار بودن دلخواه، مردی است که با او آرام هستم، مرا میخنداند، کسی‌ که حضورش را دوست دارم، از من گله می‌کند که به مسائل اهمیت نمیدهم، که سر قرارهایم دیر میرسم،( راست میگوید)، که خودخواه هستم و بعضی‌ حقایق دیگر. باورت میشود من اینطور باشم؟ آری اینطوری شدم، این حاصل همان دچار بودن است، و من به آن مرد که این حقایق را با مهربانی هر از چندگاهی به من گوش زد می‌کند، گاهی‌ غر میزنم، اما ته دلم میدانم که راست میگوید، عجیب عوض شدم، میدانی؟!

جدیدا سعی‌ می‌کنم اخبار را خوب دنبال کنم، راجع به ایران، همان خاک که ویران میشود را میگویم، هربار ویدئوی میبینم، اشک‌هایم سور میخورند روی صورتم، ریمل‌هایم پخش می‌‌شوند و چشم‌هایم سرخ. تصمیم دارم در این تعطیلات چند کتاب تاریخ بخوانم راجع به این کشور، ایران. تو که مرا میشناسی سر به هوا هستم، یهو سفر می‌کنم به دنیای خودم... دلم می‌‌لرزد هربار چهره‌ها را، فریادهای آزادی را به یاد میاورم، کاش فریاد رسی باشد، چه ترسم این هم از آن کاش‌ها باشد که خوب میشناسیمشان...

یاد بخشی از یکی‌ از کتابهای کیریستین ببن افتادم، مرگ هم مانند زندگی دو رو دارد... از خودم میپرسم وقتی‌ عزیزی به هر بهانه‌ای ترکمان می‌کند، چه باید کرد؟ تو برای آنان که ماندند و اشک میریزند چه باید کنی‌؟ آه اگر بدانی چطور احساس حماقت می‌کنم، اگر میدانستی... نمیدانم چه بگویم، چه کار کنم، کدامین مرحم این گونه درد را تسکین میشود، کدامین کلام و یا آغوشی گرم...

به یاد کسی‌ افتادم که سالها پیش رفت، قبل از آنکه معنی‌ باشم و من هنوز دلم برایش تنگ میشود، برایش اشک میریزم و به مادر و پدر میاندیشم، که چه توانا هستند...

میبینی‌ چطور پراکنده گوی می‌کنم؟!

این نوشته بی‌ آغاز و بی‌ پایان من... حال من خوب است، دچار هستم، این هم خوب است، تنها نگرانم، برای آن خیلی‌ چیزایی که تو میدانی و نمیدانی، و کاش هیچ وقت نباید میگفتیم تسلیت میگویم!

فعلا

لبخند

2009-05-16T16:16:00.000+02:00

به او گفتند فقط سه ماه دیگر زنده میماند...

لبخند از لبانش محو نشد. بعد از ظهر در خیابانها و پارکها قدم میزد و بر پوست شهر دست می‌کشید...

وقتی‌ خاکسپاری تمام شد، دوستانش در کشوی پاتختی آش دفترچه یاداشتی پیدا کردند، در آن از مردی نوشته بود که دوباره عاشق شدن را به او اموخت...

او زیبا‌ترین زن زندگی‌ آش را ملاقات کرده بود... زنی‌ که مرد را آن سان بوسید که هرگز دیگری را... زنی‌ که روی ابرها راه میرفت حتا تا آخرین لحظهٔ زندگی‌ آش.

My-new-place

2009-04-25T14:02:00.005+02:00

اینجا که من زندگی‌ می‌کنم.

بفرمائید چایی...

There was...

2009-04-11T21:40:00.002+02:00

زنی بود... که دیگر نیست.

My story

2009-04-07T23:01:00.005+02:00

شب سیا‌ه، تاریک زمزمه می‌کند نامم را، وسوسهٔ رفتن دارم، پاهایم یارا ندارند...

دلم را روشن می‌کنم، پاک می‌کنم، زلال از همه نه پاکی‌ ها...

دستهایم خالی‌ نیستند، در کف دستانم آوز هزاران قناری زندانیست.

نغمها رها خواهند شد روزی، آن روز چه دور، چه نزدیک دستانم را به تو خواهم سپرد،

با اعتماد به تو با تو هم سفر خواهم شد.

روزی که غرور رنگ خواهد باخت...

آنروز دستانم را به اعتماد به تو خواهم سپرد...

به اعتماد به تو خواهم سپرد...

The moon

2009-04-03T22:04:00.007+02:00

Memories are always alive.

The reader

2009-03-22T12:42:00.004+01:00

دیشب تنها رفتم سینما... رفته بودم سینما که حال و هوایم عوض شود، یک دل سیر گریه کردم و برگشتم...

فیلم تاثیر گذاری بود.

به روایتی امروز روز دوم عید می‌باشد، من که اصلا حالیم نیست، کاری هم ندارم به اینها... آنقدر درس دارم که کمتر جائ باقی‌ میماند برای فکر کردن به تو و او و خودم و ما...

تنهایی سینما رفتن، بستنی خوردن، قدم زدن، خرید رفتن... هم عالمی دارد...

این نیز بگذرد...

جملهٔ حنا در فیلم که ترجیح میداد خوانده شود تا بخواند را مزه مزه می‌کنم، یک جورهأی دوست دارم خواند شوم...

حتما فیلم "The reader" را ببینید.

...

2009-03-14T23:34:00.002+01:00

عاشقِ گل شقایق بود و از هیچ می‌‌نوشت آن وقتها که گریزی نمی‌‌یافت.
همین زنِ قصه.

The man

2009-03-01T15:04:00.002+01:00

زن، آزاد بود، رها چون نسیم.

مرد، عاشق بود، حسود و کوته بین

زن را کشت.

The woman

2009-02-25T19:02:00.005+01:00

بعد از انجام دادن تمام کارهای روزانه اش دلش به نوشیدن فنجانی چای یا قهوه گرم می‌‌شد و‌ عشق بازی با مردی که عاشقش نبود اما این سان دوست میداشتش...

زن حرفی‌ نمی زد، کسی‌ هم از او چیز زیادی نمی دانست، گهگداری شیرینی‌ درست می‌کرد و به همسایه ها می داد، گاهی‌ ساز می زد، بعضی‌ وقتها آواز می خواند... کسی‌ از کارهای او سر در نمی‌‌آورد...

...

وقتی‌ مُرد، مردی برایش می گریست که عاشقش نبود

تنها این سان دوست می داشتش...

Oh! humans

2009-02-17T17:46:00.002+01:00

آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید
آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفتستید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید
آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند

در چه هنگامی بگویم من
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان قربان
آی آدمها که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره جامه تان بر تن
یک نفر در آب می خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی‌ تابیش افزون
می کند زین آبها بیرون گاه سر گه پا
آی آدم‌ها که روی ساحل آرام ، در کار تماشائید !
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده ، بس مدهوش
می رود نعره زنان. وین بانگ باز از دور می آید :
” آی آدم‌ها .. “

و صدای باد هر دم دلگزاتر
در صدای باد بانگ او رساتر
از میان آبهای دور یا نزدیک
باز در گوش این نداها
” آی آدم ها… “

نیما یوشیج

Exposition «Un-Scene»

2009-02-08T20:40:00.006+01:00

Exposition «Un-Scene» au Wiels.

نمایشگاه «آن سن» در ساختمان «ویلس» در بروکسل برپاست.

از آثار ۲۰ هنرمند بلژیکی از نسل جدید هنر معاصر.

نام هنرمندان:

Artistes

Agentschap/Agence/Agency
Stephan Balleux
Aline Bouvy & John Gillis
Vaast Colson
François Curlet
Michael Dans
Koenraad Dedobbeleer
Lucile Desamory
Vincent Geyskens
Tina Gillen
Geert Goiris
Valérie Mannaerts
Xavier Mary
Benoît Platéus
Frédéric Platéus
Jimmy Robert
Gert Robijns
Ivo Provoost & Simona Denicolai
Harald Thys & Jos De Gruyter
Heidi Voe

Mes tulipes

2009-02-05T22:08:00.004+01:00

این عکسها هیچ کدومشون حرفه‌ای نیستن. من خودم هم عکاس حرفه‌ای نیستم، اما سعی‌ می‌کنم که عکسای خوب بگیرم، اما ایندفعه اصلا سعی‌ نکردم! فقط دلم خواست این گلأیی که برای خودشون اومدن مهمونی پیش من رو شما هم ببینین، همین.

سرما ی بدی خوردم و حال خوشی‌ ندارم زیاد. روزا تن تند میگذارن، چیزی که خوشم نمیاد ازش، اما دست من هم نیست. در قلب و ذهنم جای بعضی‌ آدما رو پاک می‌کنم، و جا باز می‌کنم واسه مغزم که نفس بکشه. دلم واسه بعضی‌ تنگ می‌شه خیلی‌ زیاد... اونهأی که نیستن، اونهأی که هستن اما نیستن...

اه... این گلای لاله رو دوست دارم...

چقدر من سنگینه روحم امشب...

Libre

2009-02-01T19:44:00.002+01:00

ما ایم سر کشیده به بالینِ مهر

رها کن،

رها...

...

2009-01-22T23:57:00.000+01:00

Fly...

Le rideau

2009-01-20T21:33:00.001+01:00

با هر نت می رقصد
در سایبانِ پنجره
...

Il danse sur chaque note...

انار

2009-01-16T13:29:00.003+01:00

دخترک پرسید:
انار نشانِ چیست؟
گویند، میوه ای ست از بهشت.

مردِ عارف سر از عبادت برداشت
و گفت:
انارِ زرین میوه ی عشق است
و تو به هر دانه از آن عاشقی،
اگر همیشه با او باشی
...

دوازده بهمن هشتاد و پنج

Ma chambre

2009-01-12T21:38:00.007+01:00

شاملو گفت:

من دردوردست ترین جایِ جهان ایستاده ام:
کنارِ تو

برایِ همه ی شما که حضورتان این جا،
با من همواره است

Cold

2009-01-10T21:26:00.002+01:00

آه ،که چه جان سوز است
سرمایِ این دیِ خسته تر از من
...
لعنت بر تو
ای همیشه در خیال و وهم
لعنت بر تو
ای سر به بالینِ مهر نهاده به دروغ
ای رویای خیال انگیزِ من
لعنت بر تو
ای مهربان تر از آفتاب
که می سوزانی
همه این سرما را
و آن که مرا از من دور می کند
لعنت بر تو
...

Femme

2009-01-04T22:42:00.004+01:00

زنی را می شناسم
با افتادنِ هر برگ از درخت می گرید
و
با جوانه زدنِ هر شکوفه امیدوار می شود

زنی که به هر فصل عاشق است
...

یلدا

2008-12-20T20:15:00.003+01:00

، می خواند امسال هم
چون همه سالیانِ دور...دور...

بخوان با من ای یلدایِ روشن
به سرمایِ دی بخوان
عاشقانه بخوان

بخوان با من
...

Souvenir

2008-12-12T21:59:00.004+01:00

در لبخندش نقشِ هزاران زندگی نشسته بود

و

چشم هایش حرف ها می زدند...

به من تکه پارچه ای سبزرنگ داد

و،

رفت...

پیرِزن

Dans ses yeux je lisais beaucoup de choses…

مرداد هشتادوهفت گیلان.ایران

L'amour

2008-12-07T15:27:00.002+01:00

بی کران است
و
ظریف اندام

همه چیز را دگرگون می کند

وعشق
...

Et il change tout...

Dream

2008-12-03T18:13:00.003+01:00

چشمهایم یک جورِ غریبی پراز خستگی اند
و دلم، عجیب خواب می خواهد

آرام

و

بی دلهره از برخاستن

...

Ma feuille

2008-11-27T22:28:00.004+01:00

...Et toi qui étais toujours là pour nous

و تو که همیشه برایِ ما بوده ای...

این روزها به معنای شانس زیاد فکر می کنم
به نتیجه ای نمی رسم به جزشاکی بودن
فکر کردم چیزی نگویم، اما بعد فکر کردم چه کسی از شما نزدیک تر
گفتم بدانید که حتی در اوجِ خوبی هم همه چیز خوب نیست
بد است شاکی بودن ها، اما خب من هم می خواهم گاهی شاکی
بودنم را بلند اعلام کنم مگر سبک شوم
واگرنه می دانم که اصلا معنی ندارد شاکی بودن
به هرحال
خسته ام و می خواهم سفر بروم، شاید تنهایی بزنم بروم جایی
یا ناکجاآبادی، کسی چه می داند
حوصله ندارم، حداقل امشب اصلا
شاید اصلا نباید می نوشتم
به هر حال، حالا که نوشتم

The city

2008-11-23T18:54:00.003+01:00

.می بارد و بی تاب تر از هر زمان می کندم
نه آرام است،
نه متین.
سرکش می بارد این بار
سپیدپوش می شوم
در این عصرِ پاییزی
...

...

2008-11-19T22:05:00.002+01:00

،دیروز عصر وقتی کنارِ دریاچه قدم می زدم
فهمیدم همه چیز به اندازه ی کوچِ قازهای مهاجر، ساده است

" Tout est aussi simple que la migration des oies."
Ce fut ma pensée, hier après-midi,
lors d'une promenade au bord du lac.

Photographe

2008-11-14T14:52:00.000+01:00

Look at me... ;-)

Pourquoi?

2008-11-10T19:27:00.003+01:00

چرا درِ احساسهایمان را به رویِ اطرافیان ببندیم؟

Pourquoi fermer la porte des sentiments devant l’entourage ?

La pluie

2008-11-03T19:07:00.004+01:00

...همین قدر دور، همین قدر نزدیک
دیگر صبر نمی کنیم
...

Si loin, si près...
Nous attendons plus...

L’absence

2008-11-01T00:27:00.004+01:00

آنجا نبودی،
وقتی محل را ترک می کردم.
هیچ وقت نبودی،
هیچ وقت نیستی
...

Tu n’étais pas là,

Quand je quittais la pièce.

Tu n’étais jamais là,

Tu n’es jamais là…

L'éternel repos

2008-10-29T21:45:00.002+01:00

Nous parlons ensemble,

Nous rions ensemble,

Nous pleurons ensemble,

Nous partageons tout ensemble,

Nous vivons ensemble

Mais…

Quand le moment est venu,

Nul ne peut nous accompagner…

Sunset

2008-10-23T20:40:00.004+02:00

مدتی بود اینجا چیزی نمی گفتم.

این روزها روزهای پُری بودن. کمی هم پُر فشار. خوشحال هستم

از آمدنِ هفته ی آینده و داشتنِ یک هفته مرخصی، هرچند با کوله باری

از پروژه و تکلیف اما سبک خواهد بود.

کمی خستگیِ روحی دارم.خنده دار این است که با زمانِ فشرده ی کلاسها

و کم خوابی های چند شبِ اخیر باید خستگی ام جسمی باشد اما کمتر از آن است که باید.

البته که شکایت نمی کنم، این روحِ آدم هم گاهی کارِ خودش را دارد،

اصلا شاید بخواهد خسته باشد، راحت بگذاریمش.

چند روزِ پیش دلم عجیب هوایِ بودنِ با المیرا را کرد،

هوایِ تئاتر رفتن و قدم زدن با او طولِ خیابانِ ولیعصر از چهارراه تا میدان را.

هوایِ شنیدنِ نوایِ پیانو اش و هوایِ هوایش را اصلا.

یاد آن روز عصرِ کنار دریا بودم با مل ملِ مه نازک، گلِ بهارم و المیرایِ ری را... نبود

اما فقط حالش آرامم کرد.

دوهفته ایست با دوستی فوق العاده عزیز پیاده روی می روم،

خیلی به دل می نشیند وقتی هرزمانی کفِ خیابان را ببینی،

از نزدیک نه همین طور گذرا، مثلِ وقت هایی که با ماشین عبور می کنیم، نه، با دقت.

این که بو بکشی، هوایِ شب را، شبِ سرد را و همین طور که می روی

رنگ هایِ فصل را از نزدیک ببینی، لمس کنی. و من اصلا فکر نمی کردم

یکی از بهترین سرگرمی هایِ دنیا چیدنِ سیب از درخت هایِ سیبِ کنارِ خیابان باشد.

شمردنِ ستاره هم بد نیست، اما خب این جا که من هستم شهر است

و آن قدر پر نور که پیدا کردن شبی چهار ستاره بزرگ ترین رکورد است،

تازه اگر هوا ابری نباشد، که ایجا زیاد محال نیست این امر.

پس تماشا کردنِ غروبِ خورشید ساده تر به نظر می رسد.

وقتی دلخوشی هایِ مشترک با کسی پیدا می کنم بیشتر خودم را خوشبخت حس می کنم

و از اینکه محتاج به بها نه هایِ بزرگ برایِ خوشبخت بودن نیستم،

احساسِ رضایتِ خاطر دارم. که بزرگترین شانس و بهانه، خودش، داشتنِ دوستِ خوب است.

با تمامِ این ها همیشه هستند کسانی که خودشان را می کُشند،

و من افسوس می خورم که چطور می رسد انسان تا سرحدِ نابینایی

که جانِ عزیزش را از خود می دزدد، چطور این قدر ضعیف عمل می کند؟

پاک کردن آسان است، کاش کمی دست از راحت طلبی برمی داشت این انسانِ عزیز

و به جای خود کشتن وکناری کردن و چه می دانم گوشه ی عزلت برگزیدن

و عذاب دادن به روح و جانش تمرینِ مبارزه کردن، افتادن، برخاستن،شکستن،

ازنو شدن و خلاصه تجربه کردن و آموختن را امتحان می کرد

که این راه سخت ترین در عینِ حال آسان ترین و پربارترین است.

یادِ استادی افتادم که می گفت :

« در غار نشستن و با نفس مبارزه کردن هیچ هنر نیست،

هنر این است که رو در رویِ خواسته ها یت قرار بگیری و توانِ نه گفتن داشته باشی»

برای من یادگرفتن هم همین طور است، تا دل به آب نزنی شنا یاد نمی گیری

و تا تجربه نکنی زندگی را یاد نمی گیری

و همه چیز در خلالِ همه ی افتادن و برخاستن ها و شکستن هاست.

...

همیشه وقتی این قدر زیاد می نویسم آن هم از خودم،

آخرش اصلا یادم نمی آید که برایِ چه شروع کردم به این همه حرف زدن.

اما حتما حس کردم که می خواهم با شما بگویم.

شما که هستید و دلم بعد از چندی با شما گفتن خواست.

La pomme

2008-10-18T00:18:00.005+02:00

سیب ها را می چینم،
یک به یک.
یادِ مادر می افتم،
فریاد می زنم

این منم،
دخترِ حوا
...

My colors...

2008-10-13T23:11:00.002+02:00

،شهرِ من رنگارنگ شد
خوب که نگاه می کنم
می بینم شهرِ تو هم پاییزی شده.

فقط صدایِ خش خشِ برگ ها به گوش نمی رسد!
تو می شنوی؟

Green

2008-10-11T01:59:00.006+02:00

چون پیراهنی از جنسِ ابریشم
تنِ عریانم رامحرم می شود.
و من،
سرمست ازاین همه زیبایی
تا می توانم
نفس می کشم
...

Loin

2008-10-08T19:14:00.004+02:00

دل بست
به نوازش های
دنباله ی دامنِ بانو،
که هر روز
روحش را آرام می کرد.
...
پلکانِ چوبی

Quand...

2008-10-02T19:09:00.002+02:00

ما آنجا نبودیم
شما هنوز هم نیستید
...et que vous n'êtes toujours pas là!

Mother...

2008-09-25T20:32:00.003+02:00

Mother...
Come back to me.

A love-hate relationship

2008-09-22T11:46:00.002+02:00

...با همیم و نگاهمان سویِ دیگری ست

انسان

2008-09-14T17:30:00.003+02:00

ما نمی بینیم،
نمی بوییم،
نگاه نمی کنیم،
حتی نمی شنویم.
مبادا
با جنسی دیگر
آشنا شویم
با انسانی دیگر
...

باران

2008-09-11T15:17:00.003+02:00

باران است
می شووید
می روباند
تطهیر می کندم
از هر چه ندیدن
...

I am here

2008-09-06T19:19:00.001+02:00

نگاه کن مرا،
این جاهستم
Look at me,
I am here...

...

2008-08-24T08:13:00.003+02:00

مرگِ آرامِ موج
روی تنِ نمورِ ساحل
انتهای مرزِ آسمان را
.بی رنگ می کند

تولدم

2008-08-22T11:32:00.002+02:00

.همین قدر خوشبخت

.تولدم مبارک

زمین

2008-08-14T12:49:00.003+02:00

، به تو نان دادم

چگونه مرا ویران می کنی؟

،زمین می گوید

،زمینِ سرد
،سرد ز دستِ انسان
.انسانِ بی نام

،زمین می گوید

دلتنگ
...

.با مردمانش

Way...

2008-07-31T09:42:00.002+02:00

Do not follow where

the path may lead.

Go, instead, where there is no path

and leave a trail.

...

2008-07-28T14:42:00.001+02:00

قاصد

2008-06-27T13:08:00.001+02:00

.به باد ، با باد، یا در حریمش
،فرقی نمی کند
.رهایشان کن
،آرزوهایت
برمی گردند
دور یا نزدیک
...
رهایشان کن

هیچی

2008-06-18T13:05:00.001+02:00

.امروز امتحان ها تموم شدن، من چند روزِ که خالی شدم از همه چیز

.فعلا حرفی ندارم

امتحان

2008-05-25T14:02:00.003+02:00

، تاریخ می خوونم

.از قرونِ وسطی تا معاصر

.روشِ تحقیق و علمِ نوشتن هم

.ادبیات می خوونم

،از بالزاک و سارتر و اکو

.تا رمانِ پلیسیِ ادنا بوکانان

!زنی که دوبار مرد

.جامعه شناسی

فقط منتظرم تموم بشه

که خرداد قبول بشم و یهووووووووووووو

.تابستون

...اما اه که کش میادا

.دهنم رسما صاف داره می شه

باور کنین اگه توو دانشگاه های ایران

،این طوری درس می خووندیم

.حتما فیلسوفی دانشمندی چیزی از آب در میو مدیم

،به هر حال

.تموم بشه من یه نفسِ راحت و یه خوابِ آروم کنم

...

2008-05-20T21:03:00.004+02:00

،به ریشه های سبز

دیروز

امروز

فردایمان
...

،با هم می خوانیم

.هم آوا شوید

...

2008-05-18T15:35:00.002+02:00

،دلت را... کن

.عاشق هم خواهی شد

او

2008-05-17T10:09:00.001+02:00

.عاشقش شدم
.خیلی ساده، خیلی سریع

.با هم استخدام شدیم، اما او پستش از من پایین تر بود
.هر روز باهم می رسیدیم، هردو سوارِ یک اتوبوس می شدیم
.هر روز یک دست لباس می پوشید و همیشه رنگهای روشن
.موهایی مرتب، صورتی اصلاح شده

.اولین باردراتاقِ رئیس با هم حرف زدیم
.به یک اتاق منتقل شدیم

.مرا آقای ... صدا می زد، نه به نامِ کوچک
.و من تمامِ مدت اسمِ کوچکش را در ذهن تکرار می کردم

،بهترین بود. نزدیک ترین همکار،صمیمی ترین دوست
.خالص ترین عشق

.همه چیز زمانی خراب شد که به خودم جرات دادم و به او گفتم

.متاسفم، من زن دارم

.فردایش استعفاء دادم

...

عاشقش شدم
.خیلی ساده، خیلی سریع

یک رازِ کوچک

2008-05-10T18:42:00.002+02:00

،خورشید دلش را سفره کرد

.آسمان لپ هایش گل انداخت

.امروز هوا آفتابی ست

سکوت

2008-05-05T20:01:00.004+02:00

سال هاست

آخرین یکشنبه ی هر ماه

در آغوشِ معشوقش

.به همسرش خیانت می کند

سال هاست

آخرین یکشنبه ی هر ماه

در راهِ بازگشت به خانه

،از خود می پرسد

تا کی؟

نهم اردی بهشتِ هشتاد و هفت

قطره

2008-05-02T18:07:00.003+02:00

.ما همانیم

به پدر

2008-04-29T15:43:00.003+02:00

.می دونم که این پست رو نمی خوونین

.می دونم که تا حالا هیچ پستی رو نخووندین

.اما دوست دارم اینجا هم بهتون بگم که چقدر دوستون دارم

.چقدر دوست داشتم امروز پیشتون باشم

.بیشتر از هر روزِ دیگه ای

تولدتون مبارک

...

2008-04-28T20:56:00.003+02:00

خانه ای می سازم، بر فرازِ آن کوهستان

آنجا، می بینی؟

خانه ای می سازم بی در، بی دیوار

با پرچین های بلند

،خانه ای می سازم بر بلندایِ بلند

.آنجا که هر فصل پرستو بر کرانِ خانه ام لانه می سازد

خانه ای می سازم

خانه ام

...

اینجا باران می بارد و

من

می نویسم از من

از همه من بودنم

از خانه ام

خانه ای می سازم

خانه ام

...

دیالوگ

2008-04-26T12:03:00.002+02:00

.ترکتان خواهم کرد_
..._
.هرگز بازنخواهم گشت_
..._
.هرگز تماس نخواهم گرفت_
..._
.هیچ نامه ای نخواهم داد_
..._
.هرگز دلتنگتان نخواهم شد_
.وقتی می روید، در را پشتِ سرتان ببندید_

آرامش

یک اتفاق

...

ما=۲

...

زن گفت

زن گفت

تنهاییم

...

losing virginity

Ici Paris

؟؟؟

یک هارمونی

باهار

!

خدای رامسجد من کجاست ؟ای ناخدای من.......با دستهای عاشقتآنجامرامزاری بنا کن !شاملو

حقیقتی ساده

هفت سین

...

انتظار

داستان یک قتل

هذیان

۴.۶.۸ تهران

هوای تن

عاشقانه

روزگارانم

:)

Dark blue

۷۵

l'exucution

Dimanche après-midi

all lights

آرامش

جان من

:)

...

داستان من و آبله مرغان

Ones again

French

French

Sunday

این روزها

لبخند

My-new-place

There was...

My story

The moon

The reader

...

The man

The woman

Oh! humans

Exposition «Un-Scene»

Mes tulipes

Libre

...

Le rideau

انار

Ma chambre

Cold

Femme

یلدا

Souvenir

L'amour

Dream

Ma feuille

The city

...

Photographe

Pourquoi?

La pluie

L’absence

L'éternel repos

Sunset

La pomme

My colors...

Green

Loin

Quand...

Mother...

خدای را

مسجد من کجاست ؟

ای ناخدای من

.......

با دستهای عاشقت

آنجا

مرا

مزاری بنا کن !

شاملو