۷۵

بعضی از آدمها در زندگی جز همان بهانه های به ظاهر کوچکند

که هیاهوگرند. که دلیل اند٬ خانم المیرا جان هم از آنهاست

بماند چقدر دلم برایش تنگ شده٬ بماند چقدر می خواهم بیاید پیشم

...

اما اینجا نهارخوری دانشگاه کوچک من است

۷۵

اسمش این است

.تقدیم به شما

l'exucution

آهسته دو قدم جلو آمد

به آسمان نگاهکی انداخت

می دانست که این بار داستان تمام می شود

هفت عدد مقدس بود

در ساعت ۵ صبح

...

...به بهنود و بهنودها

Dimanche après-midi

عصرهای یکشنبه هرچند دلگیر

.با بهانه های کوچک دلنشین می شوند

بودن با تو

قدم زدن

و گپی عاشقانه

.باقی عصر یکشنبه رابرایم آرام کرد

all lights

آن روشنایی که ما بودیم

...

گرما می خواهم. می دانی؟